zondag 30 december 2007

Nederlandstalige versie:

Een eerste maand Baku zit er bijna op, tijd om iedereen te laten weten hoe het met mij is. Ik ben ok en druk bezig (anders had ik wel veel vroeger tijd gevonden om de blog de wereld in te sturen). Alleszins mijn beste wensen voor iedereen voor 2008.


Baku is een gigantische stad, een grote bouwplaats, overal zijn ze aan het bouwen. Een 'moderne'stad, ... met veel te veel inwoners, toch als je het mij vraagt. Maar de mensen zijn er vriendelijk, zeker zolang als je binnen het kader past. Een metro om half twaalf nemen, is hier niet het aangenaamste, mss omdat 95% van de metrobezoekers mannen zijn of mss omdat die allemaal de zeldzame vrouwen aanstaren. Verder zie je het niet aan de stad dat het een moslimland is, vrouwen dragen wat ze willen en slechts enkelen dragen hun hoofddoek. Ook het aantal moskees is beperkt en je moet goed luisteren als je de 'roep' naar de moskee wil horen.


Mijn huis of beter gezegd flat bevind zich in het westen van de stad ergens op het achtste verdiep en uiteraard tussen vier bouwwerven. De flat zelf is ok, met uitzondering van het electriciteitsnetwerk dat zijn eigen kuren heeft. Ik woon in deze flat samen met een parisienne. Clara is mijn flatgenoot en projectpartner. Mijn kamer in de flat is groter dan mijn kot, de luxe valt ook goed te vergelijken. Enkel het electriciteitsnetwerk dan en het feit dat we maar water hebben tussen zeven en tien smorgens en savonds maakt het iets minder tof, maar ik moet gewoon tijdig opstaan als ik wil douchen smorgens.


Het project zelf is reeds gestart toen Clara hier aankwam in november. Dus ik ben er zo'n beetje ingerold. Het project loopt in twee scholen. In beide scholen zijn de kinderen tussen de tien en veertien jaar. Elke groep bestaat uit een tien à vijftiental kinderen. In de eerste school spreken ze geen engels en wordt zo veel mogelijk vertaald. In de andere school is het niveau van engels vrij hoog voor kids van twaalf. In deze school worden de sessies dan ook grotendeels in het engels gegeven. Momenteel gingen de sessies over discriminatie, een favoriet onderwerp van Clara. Ook over geweld zijn meerdere sessies gegeven. Daarnaast is er in één school ook vaak franse les gegeven. Na de wintervakantie zal ik starten in één van deze scholen met Europa en zijn cultuur en nadien in beperkte mate de interculturaliteit.

Maar vanaf januari begin ik ook een nieuw project in een derde school. In deze school zijn de jongeren 14-16 jaar. De directrice van de school beweert dat hun niveau van engels zeer hoog is, maar niet beter dan het mijne (en ik vind van mezelf niet dat ik zo'n hoog niveau heb), we zullen zien.

Daarnaast heb ik hier in Baku ook een project manager van Unicef ontmoet en in januari gaan ik daar ook zien, hoe ik kan helpen in de projecten en dit vanuit het perspectief van jeugdcriminoloog dan en niet als europese vrijwilliger. Zover als ik het verstaan heb, wil Unicef hier een nieuw project opzetten om minderjarigen uit de gevangenis te houden, want dit is hier nog schering en inslag.


Ik hoop dat je een idee kan vormen van wat ik hier doe, naast al wat hier staat, heb ik nog taallessen en een sociaal leven. Verder ga ik ook mijn eerste danslessen hebben de komend weken. Als je zin hebt om iets te posten, dan kan je dit doen naar het kantoor van AEGEE, want ik heb geen postbus aan de flat.


AEGEE- Baki

A. Guliyev 71

AZ 1009 Baku

AZERBAIJAN


Bellen en sms'en naar: +994 51 815 18 25



English version:

My first month of Baku is almost passed, time to let everobody know how I am. I'm ok and busy (otherwise I would have maid time earlier to update the blog).

My best wishes for everybody for 2008, may you have the courage to reach for your dreams :).


Baku is gigantic, one big construction site, they're building everywhere. It's a modern city with way too much inhabitants if you ask me. The people are friendly, at least if you fit the image of 'the good citizen'. Taking the metro at half past eleven as a girl doesn't fit this image, I think. At least I don't enjoy taking the metro alone at this time. Maybe because most of the people are guys or maybe because most of those guys stare at the few girls who are there. Furthermore you don't find the muslimculture in the streets. Most women wear the clothes they want (even russian style) and only a few of them where there scarf. Even the mosques are not that visible and you really have to listen to hear the call to the mosque.


The flat is somewhere at the eight floor in the west of the city and of course they are building all around our building. The appartment is fine, with an exception of the electricity, that lives his own live. I live in this appartment together with Clara from Paris, France. Clara is my roommate and projectpartner. My room in this flat is bigger than my rooms in Leuven (the city where I studied) ever where. Even the luxury is fine here, with the exception of the electricity and the fact I don't have water all the time, but only between seven and ten in the morning and evening. So to have a shower in the morning I have to wake up before ten.


The project itself started when Clara arrived in november, so I kinda rolled in to it. The project involves two schools. The kids are about ten to fourteen years old and every group consists of ten to fifteen kids. In one school they don't speak a word english and everything gets translated by local volunteers from AEGEE. In the other school the level of english is quite high for twelve year old kids. In this school the sessions are given in english. The content of the sessions was mostly violence and discrimination in the other school. This are favorite topics of Clara. In the first school there were also some french lessons given. After the winterbreak I will start with Europe and his culture (I don't know if I can get to the values) and afterwards to interculturality.

But from the beginning of january I will also start in a third school. Here the youngsters are between 14 and 16 years old. According to the principal their level of their english is high, but she said mine would still be better. But I don't think mine is that good ... We will see and I will let you know.

Next to all of thing I came in contact with a project manager of Unicef here in Baku. Half of january we will see what I can do, as a criminologist, for the local organisation. As good as I understood, they want to make a project to prevent kids from getting in the prison, which still happens here for the moment. The youngest inmate of the prison is only eight years old!


So I hope I was able to give you some ideas about how I spend my days here. Next to all of this I also have language course for azeri, a social life, ... In the next coming weeks I also have my first dance lessons. If you want to send my something by post, you can do this to the office of AEGEE. (I don't have a mailbox at the appartment.)


AEGEE – Baki

A. Guliyev 71

AZ 1OO9 Baku

AZERBAIJAN


you can call me at +994 51 815 18 25

1 opmerking:

ilse_luypaert zei

Hey!

We kennen elkaar niet, maar ik las je blog. Nu maandag vertrek ik voor een jaar naar baku, om te bouwen. Ben je er nog steeds? Ik zou er graag dansles volgen: ballet en salsa. Welke soort dans volg je? En waar?
Lukt het wat om een sociaal leven uit te bouwen? Ik had gehoord dat er niet zo veel te beleven valt. Klopt dat? Mijn mailadres is ilse_luypaert@hotmail.com Misschien tot binnenkort?